Kijk eens verder dan je schouder
“Pijntje hier, pijntje daar.”
Een cliënt zei het ooit toen ik vroeg wat haar klacht eigenlijk was.
Ik kende de afkorting PHPD nog niet en vroeg dus heel serieus wat dat betekende.
Ze moest lachen.
Pijntje hier, pijntje daar.
En eigenlijk zegt dat heel mooi hoe lichamelijke klachten soms ontstaan.
Niet altijd natuurlijk. Soms is er een duidelijke overbelasting, een verkeerde beweging of een ongeluk. Dan is het ook gewoon heel logisch dat je lichaam daarop reageert.
Maar er zijn ook klachten die langzaam lijken binnen te sluipen.
Een beetje last van je nek.
Een stijve schouder.
Af en toe wat rugpijn.
Een nacht wat minder goed slapen.
Je gaat door, want ach… het valt wel mee.
Tot het op een dag niet meer meevalt.
Een schouder die steeds moeilijker beweegt. Een arm die met moeite door de mouw van je jas gaat. Pijn waardoor je ’s nachts wakker ligt. En voor je het weet beheerst die schouder een groot deel van je dag.
Natuurlijk wil je dan maar één ding: dat die schouder weer gewoon gaat doen wat hij moet doen.
En daar mag alle aandacht voor zijn.
Maar ik vind het ook interessant om soms een stapje achteruit te doen.
Want wat zie je als je alleen naar de schouder kijkt?
Een pijnlijke, stijve schouder.
Maar wat zie je als je iets verder kijkt?
Misschien iemand die al een tijdje niet lekker in haar vel zit. Die zich zorgen maakt. Die veel van zichzelf vraagt. Die weinig ruimte heeft om op adem te komen. Of misschien iemand die zich behoorlijk alleen voelt.
Is dat de oorzaak van de schouderklacht?
Dat weet ik niet.
En dat hoeft ook niet het eerste te zijn wat we willen weten.
Het kan wel een reden zijn om eens nieuwsgierig te worden.
Wat gebeurt er eigenlijk in jouw leven?
Wat vraagt veel van je?
Wat draag je allemaal met je mee?
We gebruiken die woorden iedere dag zonder erbij stil te staan.
Je draagt iets op je schouders.
Iets zit je dwars.
Je gaat ergens onder gebukt.
Je zet je schouders eronder en gaat weer door.
Misschien is het gewoon taal.
Maar misschien kan zo’n vraag je ook even laten stoppen.
Niet om je schouderklacht weg te verklaren.
Wel om eens verder te kijken dan alleen die ene schouder.
Want soms begint inzicht niet met een antwoord.
Maar met een vraag.
